Partij voor de Vrijheid Utrecht | David Bosch
173
page-template,page-template-full_width,page-template-full_width-php,page,page-id-173,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-15.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-6.4.2,vc_responsive
David ZW

d.bosch@raad.utrecht.nl
David is woordvoerder over de onderwerpen Circulaire economie, Cultuur, Diversiteit, Economische zaken, Erfgoed, Groen, Grondzaken, Leidsche Rijn, Markten en havens, Merwedekanaalzone, Mobiliteit, Openbare ruimte, Openbare Orde en Veiligheid (vuurwerk), Handhaving, Burgerzaken (verkiezingen), Ruimtelijke ontwikkeling, Samen voor Overvecht, Stationsgebied, Vastgoed.

Even voorstellen.

 

Met veel plezier en overtuiging heb ik mij kandidaat gesteld voor de PVV Utrecht. Voor Utrecht! De komende vier jaar wil ik mij volledig inzetten om onze mooie stad nog mooier maken. Samen met u. De PVV is voorstander van échte bewonersparticipatie. Als het aan ons ligt komen er bindende referenda voor Utrechtse kwesties. Zelf wil ik vaak op bezoek gaan in de buurten en wijken. Als raadslid zal ik wat ik daar hoor vertalen naar een kritisch, duidelijk en ander geluid in de Raad. En ja, als het moet ook een luis in de pels zijn.

 

Ik woon nu 21 jaar in onze prachtige Domstad en wil graag mijn bijdrage leveren om deze stad zo fijn te houden – en weer prettig te maken daar waar zij wat van haar glorie verloren heeft.

 

Enkele belangrijke onderwerpen voor mij zijn: bereikbaarheid (stadsboulevards!), geen tippelzones en meer zorg voor cultureel erfgoed. Op subsidies vanuit de gemeente Utrecht ben ik zeer kritisch: die moeten aantoonbaar doelmatig en efficiënt zijn.

 

Hier is niet de plaats om over alle voor Utrecht belangrijke thema‘s uit te weiden. Maar laat ik er hieronder één onderwerp uitlichten: bereikbaarheid.

 

Utrecht moet een bereikbare stad blijven. Leefbaarheid is niet alleen groen. Leefbaarheid gaat ook over bereikbaarheid, doorstroming en keuzevrijheid. Als raadslid wil ik mij inzetten om onze huizen, scholen, kantoren, winkels bereikbaar te houden. Stadsboulevards, milieuzones en bv. parkeernormen op 0 zetten geeft blijk van wensdenken. Het schiet het uiteindelijke doel – een leefbare stad – volkomen voorbij. 

 

Eén blik op de ’t Goylaan in de spits leert dat deze stadsboulevard niet de oplossing is om buurten meer leefbaar te maken. Nodeloos Versmalde wegen waar auto’s nu nog langer stilstaan en hun schadelijke dampen uithoesten. Het schone alternatief de bus mag achteraan in dezelfde file aansluiten. Over ambulances en brandweer zal ik het maar niet hebben.

 

En wat staat er tegenover? Voor fietsers en voetgangers is het niet bepaald veiliger of overzichtelijker is geworden. En de groenstrook is best fraai, dat mag gezegd, maar qua natuurwaarden is het natuurlijk maar wat schaamgroen.

 

Voor mij en de PVV ligt de nadruk op efficiëntie en doorstroming. We kunnen de auto wel wegwensen, maar zoals u weet, om met de dichter te spreken “tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren “. In het wensdenken is men er daadwerkelijk van overtuigd geraakt dat bewoners en bezoekers geen auto meer willen, maar de praktijk spreekt boekdelen. Wie eerlijk is, moet erkennen dat er in een grote stad als Utrecht er altijd dingen zullen blijven die als minder prettig ervaren zullen worden. De auto hoort daar ook bij. In Utrecht is het nu eenmaal drukker dan in bv. Soest, maar in Utrecht zijn ook veel meer voorzieningen. Het één heeft uiteraard direct met het ander te maken.

 

Oplossingen zijn mijns inziens divers. In plaats van nog meer stadsboulevards aan te leggen kunnen we ook gebruikmaken van moderne ontwikkelingen als de zgn. dynamische verkeersafwikkelingssystemen. Groene golven bestaan al veel langer, maar passen we in Utrecht nog te weinig toe. Die hebben als bijkomend voordeel dat ze automobilisten positieve prikkels geven om zich aan de snelheid te houden.

 

Het openbaar vervoer kan een stuk efficiënter. Zelfs zonder extra investeringen. Nu rijden er naast snelle doorgaande lijnen, veel korte onsamenhangende lijntjes rond.  Die onsamenhangende lijntjes zou je per deelgebied in Utrecht moeten samenvoegen tot ringlijnen. Heel Leidsche Rijn, Vleuten en de Meern zouden dan door middel van de ringlijn met elkaar in verbinding staan. Iedereen uit deze wijken kan dan makkelijk naar het ziekenhuis of straks naar Leidsche Rijn Centrum. Voor andere wijken geldt vergelijkbaars. Inzetten op dit soort verbeteringen zullen de leefbaarheid veel meer dienen dan kortzichtig  ‘autootje pesten’.

 

Betaald parkeren lijkt vaak een oplossing maar is in feite een vloek voor de stad. Het zorgt voor parkeeroverlast in naburige straten, die dan ook over moeten stappen op betaald parkeren. Deze olievlekwerking is niet te stoppen en heeft nu al Leidsche Rijn bereikt. En aan het basisprobleem verandert het niets: er zijn meer mensen met auto ‘s dan parkeerplaatsen. Dat vorige stadsbesturen bij nieuwbouwprojecten parkeernormen toestonden van ver onder de richtlijnen – soms zelfs 0 auto‘s per duizend bewoners! – heeft het probleem vanzelfsprekend nog nijpender gemaakt. Ben ik cynisch als ik erop wijs dat parkeervergunningen dan een wel heel makkelijke belastingbron zijn? Bewoners moeten gewoon gratis kunnen parkeren en bewonersvergunningen moet dan ook gratis worden.

 

Hoe kan het beter? Landelijke parkeernormen handhaven. Gebruikmaken van (bestaande) P&R’s. Afspraken maken met bedrijven: in weekeinden en ‘s avonds staan veel parkeerterreinen nu leeg. Parkeerterreinen die meestal goed ontsloten zijn door het openbaar vervoer. Waarom is er nog geen weekeindwinkelexpres-buskaartje van Rijnsweerd of de Uithof naar de binnenstad?

 

Meer weten? Opmerkingen? Tips? Mail me op d.bosch@raad.utrecht.nl!

Vragen? Neem contact op met onze fractie.






    Meld je aan als kandidaat-raadslid voor 2022!